Mimo wszystko było warto jechać na tak zwany Worek Raczański i aktywnie spędzać czas

W sumie tuptaliśmy jakieś 27 kilometrów…

Razem z przewodnikiem beskidzkim wyjechaliśmy z Nowego Sącza.

Trasy proponowane przez przewodnika beskidzkiego na Wielką Raczę:

Propozycja przewodnika beskidzkiego na Rachowiec:

Przewodnika beskidzkiego znajdziecie w zakładce O nas 😉

Opisywaną trasę poprowadził przewodnik beskidzki Piotrek.

Pogoda początkowo nie zachęcała do wędrówki, od przełęczy Sieniawskiej towarzyszył nam deszcz. Ale za Trubaczem mogliśmy złożyć parasolki i iść na Żeleźnice w Beskidzie Żywieckim. Z niej schodziliśmy do Raby Wyżnej, a po drodze tak jak wczoraj znaleźliśmy czaszkę Przy okazji zrobimy ALERT bo na szlakach już pojawiają się przepiękne żmije zygzakowate, są one jadowite przez co niebezpieczne. Kto nie wie jak wygląda niech uważnie ogląda zdjęcia, myślę że pozna.

Trasa to nieco ponad 17 kilometrów.

Szkolenie to jest niezbędne, aby otrzymać uprawnienia/licencję do prowadzenia wycieczek po Babiogórskim Parku Narodowym. Oczywiście trzeba mieć uprawienia Przewodnika Górskiego 😉

Szkolimy się, aby zapewnić wysoki poziom podczas oprowadzania grup po tym terenie. W tym roku tematem szkolenia był LAS.

Po około 2.5 kilometrach zostawiamy czerwone znaki i idziemy wzdłuż granicy Polsko Słowackiej szlakiem niebieskim Kolejne 2 kilometry to już cięższe podejście na polską część Pilska, do głównego wierzchołka niecałe 10 minut. Osiągamy wysokość 1557m n.p.m

Podziwiamy Babią Górę, Jałowiec, Lachów Groń, Romanke oraz Hale Rysiankę. Chociaż pogoda nie odsłoniła wszystkiego, to widok był przepiękny i jest wart polecenia każdemu

Ze szczytu zeszliśmy do schroniska na Hali Miziowej, gdzie zrobiliśmy dłuższą przerwę. Następnie podążając dalej żółtymi oznaczeniami zeszliśmy do Korbielowa.Cała trasa liczyła 12 kilometrów.

Trzeci dzień to przejazd na przełęcz Glinne skąd szlakiem granicznym, niebieskim rozpoczęliśmy wędrówkę na drugi pod względem wysokości szczyt, Pilsko.
Rozległa kopula szczytowa, polski wierzchołek Góra Pięciu Kopców i właściwy po stronie słowackiej odsłoniły przed nami cudne widoki dookolnej panoramy.
Zejście na Hale Miziowa, odpoczynek w schronisku i powrót GSB na przełęcz Glinne.

Zawoja przywitała nas piękną pogodą i rześkim górskim powietrzem.

Szlakiem zielonym z Zawoja Markowa do schroniska na Markowych Szczawinach.
Dalej przez Perć Akademików wśród skal i przestrzeni do szlaku czerwonego którym kilka metrów do najwyższego wierzchołka Diablaka (1725mnpm).

Babia Góra okazała się łaskawa tego dnia odkrywając przed nami przepiękne widoki na polskie Beskidy, Tatry i Orawę.

Zejście przez przełęcz Brona i powrót do parkingu przy szlaku zielonym.
Nocleg w Zawoja-Wełcza, poprzedzony ogniskiem.

Miejsce startu – oczywiście najbardziej popularne przełęcz Krowiarki. Na szczęście po weekendzie , także nie było problemu z miejscem parkingowym i cena za postój do przyjęcia 15 zł.

Wędrówka GSB (głównym szlakiem beskidzkim). Szlak wydeptany , dosłownie autostrada, śmiem twierdzić że nawet łatwiej się podchodziło niż w miesiącach kiedy pokrywa śnieżna nie zalega.

Zakładamy raczki na nogi i można śmigać do góry.
Początek to lekkie podejście przez las do Sokolicy 1367 m n.p.m.
Już mamy przedsmak tego, dlaczego się w ogóle na Babią jeździ. Przepiękne widoki !!!

W zimie, kiedy śniegu jest na tyle dużo, żeby przykryć kosodrzewinę, są one jeszcze lepsze.
Powyżej Sokolicy fajnie widać Beskid Wyspowy z charakterystyczną Mogielicą.
Nam udało się dojrzeć, a w zasadzie zidentyfikować Radziejową 1262 najwyższy szczyt naszego Beskidu Sądeckiego.

Wędrujemy lekko, łatwo i przyjemnie, bez pośpiechu, ludzi jak na popularność Babiej Góry niewiele.

Po około 3 godzinach docieramy na szczyt masywu – Diablak 1725 m n.p.m. Na szczycie śniadanko i podziwianie a było co, te widoki: Tatry, Orawa z Jeziorem Orawskim.

Bardzo wyraźnie było widać drugi szczyt Beskidu Żywieckiego – Pilsko. Najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego – Skrzyczne oraz Beskidu Małego – Czupel, a pod nim Jezioro Żywieckie. Długo by można wymieniać.

Po posiłku schodzimy dalej GSB w kierunku przełęczy Brona 1408 m n.p.m. i dalej do schroniska na Markowych Szczawinach.

Kawka, czekoladka, szarlotka, oczywiście na wynos bo PANDEMIA !!!!

Chwila odpoczynku i na niebieski szlak tzw. Górny Płaj, to już w zasadzie spacerek do parkingu przy Przełęczy Krowiarki bez większych podejść. Wyszła fajna pętla około 14 km .
Pogoda piękna , ciepło i widoki. Po to właśnie się tu wybierać.

Wszystko w świetnym towarzystwie.